Hoe ontstaat een parel

Het ontstaan van een parel gaat heel eenvoudig: de parel groeit in een

schelpdier. Meestaal in een tweekleppig schelpdier dat ook de kunst

verstaat om parelmoer te maken. Die parelmoer wordt gevormd door de

mantel die het schelpdier omgeeft. Parelmoer ontstaat uit plaatjes arogoniet die elkaar overlappen: zo ontstaat er een gladde laag waarmee de weekdier zich beschermt. Wanneer een diertje of een voorwerp in de

schelp dringt, vormt de mantel er een beschermende laag van parelmoer

om. Het dier probeert vaak zo'n indringer tegen de schaal aan. Op die

manier ontstaat een blisterparel: een parel die aan de schelp vastzit.

Meestal komt de indringer in de mantel zelf terecht. Dan wordt hij omgeven

met mantelmateriaal, het klevende conchine waarin en waarop later de

uiterst kleine aragonietplaatjes in laagjes worden afgezet. Het hoeft dan

nog geen ronde parel te worden; elke andere willekeurige vorm behoort

ook tot de mogelijkheden.

De parel groeit zeer langzaam. De snelheid van groeien hangt af van de

temperatuur van het water en van de soort van de pareloester. De

pareloesters werken langzaam maar gestaag door; ze zetten per dag twee

tot zeven laagjes af die elk 0,0005mm dik zijn, ofwel een halve micron.

Het resultaat na één jaar is verschillend. In de koude Ago baai in Japan

groeit de parel gemiddeld 0,15mm., bij het warmere Kyushu is de groei het

dubbele. In de warme Zuidzee komen lagen tot 3mm. voor, maar deze

laag is dan wel veel grover van korrel.